Guatemala Black Honey Coban - kawa ziarnista

Pianka i smak kawy 

Guatemala Black Honey Coban, podobnie jak wiele innych gwatemalskich odmian Arabiki, charakteryzuje się doskonałym body, pełnym, bogatym smakiem i lekką owocową kwasowością. W odróżnieniu od pozostałych, w tym przypadku wyczuwalne są nuty suszonych owoców, kakao i kremu karmelowego. Kawa ta jest doskonała do przyrządzania espresso, latte lub cappuccino. Jej niepowtarzalny smak pięknie rozwija się po zaparzeniu w naczyniu moka lub w filtrze.

Pochodzenie kawy 

W Gwatemali kawę produkuje się od lat 50. XIX wieku. W pewnym okresie był to nawet największy eksporter z Ameryki Środkowej. Obecnie eksportuje ponad 3 miliony 60-kilogramowych worków rocznie, co stanowi około 2,5 procent światowego rynku kawy. Jest to ważny dla kraju towar eksportowy, stanowiący 40 procent przychodów z eksportu produktów rolnych.

Nie jest przesadą stwierdzenie, że w Gwatemali kawę można znaleźć na każdym rogu. Drzewa kawowe uprawiane są w 20 z 22 regionów, na łącznej powierzchni 270 tys. hektarów. Zdecydowana większość krzewów rośnie w cieniu i prawie wszystkie z nich to odmiany arabiki. Rolnicy zazwyczaj przetwarzają czerwone owoce przez mycie, rzadziej przez półmycie. Rezultat tego procesu znany jest jako "kawa miodowa". Tak właśnie jest w przypadku  Guatemala Black Honey Coban z rodzinnego gospodarstwa Augusto Robles.

Półmycie jest połączeniem procesu mycia i suchej metody obróbki owoców kawowca. Jagody, w których zazwyczaj znajdują się dwa zielone ziarenka są wrzucane do wody przez pracowników, którzy usuwają z nich skórki za pomocą zgniatarek. Nie umieszcza się ich jednak z powrotem w czystej wodzie w celu fermentacji, lecz suszy ziarna z zachowaniem miąższu. Ponieważ miąższ jest słodki, a suszenie jest stopniowe, ziarno wchłania znaczną ilość cukru. Tak wysuszoną kawę należy oczywiście dokładnie pozbawić resztek suchego miąższu. W rezultacie otrzymano zbiór o bardziej wyrazistym słodkim, owocowym smaku z pełnymi nutami kakao i karmelu.

Skoro już wspomnieliśmy o rodzinie Augusta Roblesa, dodajmy, że prowadzi ona gospodarstwo od końca XX wieku, zatrudniając poza sezonem około 10 osób, a w czasie zbiorów do pięciu tuzinów pracowników tymczasowych. Od grudnia do marca wyjeżdżają oni na plantacje, ręcznie zbierają owoce kawy i przetwarzają je w procesie wspomnianego wcześniej półmycia.  Opracowali oni do perfekcji mniej popularną praktykę, która przyniosła im wielką sławę wśród miłośników kawy.